Szkolni doktorzy

W naszej szkole pracuje z pasją wyjątkowa kadra. Możemy się pochwalić tym, że mamy w gronie pedagogicznym trzy panie, które uzyskały naukowy tytuł DOKTORA. Oto nasi szkolni doktorzy:

LScan0014ILLA MAŁGORZATA KŁOS – na co dzień nauczycielka historii i wiedzy o społeczeństwie, “po godzinach” i w czasie wolnym jako doktor nauk humanistycznych w zakresie historii bada i opisuje XX w. historię Polski, zwłaszcza dzieje miasta i regionu. Pracę naukową rozpoczęła na seminarium doktorskim prof. Józefa Ryszarda Szafilka i Romulada Turkowskiego. Pod kierunkiem prof. zwyczajnego dr hab. Romualda Turkowskiego w 2007 r. obroniła  pracę doktorską, na kanwie której powstała książka Mińsk Mazowiecki. Masto i powiat w drugiej Rzeczypospolitej. Problematykę “małej ojczyzny” przedstawiała, m. in. na II i III Kongresie Wsi i Ruchu Ludowego w Lublinie (2000) i Pułtusku (2006) czy konferencjach naukowych organizwoanych przez Wszechnicę Świętokrzyską, Akademię Podlaską, Ludowe Towarzystwo Naukowo – Kulturalne. Efektem tych wystąpień oraz pracy badawczej jest kilkadziesiąt artykułów naukowych i popularno-naukowych oraz cztery pozycje książkowe. Z artykułów najbardziej ceni sobie ten umieszczony w 2010 r., w Księdze poświęconej pamięci prof. Józefa R. Szaflika, zaś jeżeli chodzi o publikacje książkowe – wspomniana wyżej monografia o Mińsku Mazowieckim w 2009 r. otrzymała nagrodę Mazowieckie Maki przyznawaną przez Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki. Jest też autorką książek “Tradycja Mazowsza. Przewodnik subiektywny. Powiat miński” ( 2011); “Historia parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Mazowieckim” ( 2012), “Zarys historii Szpitala Powiatowego w Mińsku Mazowieckim” (2014). Jako dyplomowany nauczyciel historii swoją wiedzę w formie dostosowanej do wieku uczniów przybliża podczas lekcji historii, zajęć regionalnych Koła Przyjaciół Miasta i Regionu, gimnazjalnych sesji popularnonaukowych i innych inicjatyw, chociażby jako czlonek TPMM.

Agnieszka FedorowiczAGNIESZKA NOWAK (z domu Fedorowicz) ur. 29.09.1982 r. w Radomiu. W 2003 r. uzyskała świadectwo dojrzałości, a także rozpoczęła studia w radomskim Kolegium Licencjackim Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej na kierunku historia (specjalność nauczycielska). Ukończyła je w roku 2006. W 2008 r. ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej (specjalność Dziedzictwo kulturowe i historyczne. Edukacja regionalna), broniąc pracę pt. “Eksperymenty medyczne przeprowadzane na kobietach i dzieciach w niemieckich obozach koncentracyjnych”. W tym samym czasie ukończyła również specjalizację teatrologiczną na wydziale humanistycznym UMCS. W latach 2008-2012 ukończyła studia doktoranckie na UMCS uzyskując w 2013 r. stopień doktora nauk humanistycznych (temat dysertacji: “Kobieta w niemieckim obozie koncentracyjnym. Studium przetrwania i niezłomności na przykładzie Ravensbrűck”). W czasie studiów należała do Koła Naukowego Doktorantów Wydziału Humanistycznego UMCS, będąc jednym z jego członków założycielskich. Przez rok piastowała w nim również funkcję członka Komisji Rewizyjnej. Od roku 2006 współedytuje stronę internetową: www.majdanek.com.pl. Zainteresowania: martyrologia więźniów w niemieckich obozach koncentracyjnych. Od kilku lat specjalizuje się w problematyce związanej z eksperymentami medycznymi, a także strategiami przetrwania w obozach koncentracyjnych. Jej zainteresowania badawcze skupiają się również wokół obozu kobiecego Ravensbrück. Tematy te są jej pasją od ok. 15 lat i poświęciła im dosyć istotną część swojego życia. Poza tym od lat młodzieńczych działa społecznie w ramach Ruchu Światło – Życie, do którego należy od 1996, pełniąc szereg różnych funkcji, m.in. animatorki oraz koordynatora Diecezjalnych Warsztatów Muzycznych. Najważniejsze publikacje: Współczesne formy upamiętniania wiedzy o martyrologii Polaków dystryktu lubelskiego w świetle działalności Muzeum Pod Zegarem [w:] Od Westerplatte do Norymbergii. Węzłowe zagadnienia drugiej wojny światowej we współczesnej historiografii, muzealnictwie i edukacji, Stutthof 2009, s. 328-333. – materiały pokonferencyjne; Ludobójstwo ofiar w niemieckich obozach koncentracyjnych. Próba klasyfikacji, Kultura i Historia nr 17/2010 – czasopismo internetowe; Skutki eksperymentów medycznych przeprowadzanych na kobietach i dzieciach w niemieckich obozach koncentracyjnych, Annales UMCS, Vol. XV,1 Lublin 2011; recenzja: Sprawcy. Dlaczego zwykli ludzie dokonują masowych mordów, Harald Welzer, współpraca Michaela Christ, przełożyła Magdalena Kurkowska Wydawnictwo Naukowe Schola, Warszawa 2010, Kultura i Historia nr 19/2011 – czasopismo internetowe; Jak się dziś czują „Króliki” z Ravensbrűck?, uniGENDER, 2/2010 1/2011 (6-7) – czasopismo internetowe; Kobieta w niemieckim obozie koncentracyjnym. Studium przetrwania i niezłomności na przykładzie Ravensbrűck, „Odzyskać z niepamięci” obchody 66. rocznicy wyzwolenia obozu w Ravensbrűck, Kancelaria Senatu, Warszawa 2012, s. 36-42; Dlaczego przygnębiający temat Ravensbrűck może stać się ciekawy, O tym nie można zapomnieć…Spotkania z kobietami, które przeszły piekło Ravensbrűck. Relacja z przebiegu pilotażu projektu edukacyjnego, Instytut Pamięci Narodowej Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu 2012, s. 37-38; Pamiętajmy o Ravensbrűck, “Rzeczpospolita”, nr 84 (8900), 11.04.2011, A16 oraz szereg artykułów poświęconych eksperymentom medycznym na stronie www.majdanek.pl,  a także pism ruchu Światło-Życie.

b 001MAGDALENA WOJCIECHOWSKA-RYSIAWA – jeśli miałabym się określić jednym słowem, byłby to: ALGEBRAIK (a może algebraiczka?). Tak, tak, to dlatego tak męczę uczniów wyrażeniami algebraicznymi i równaniami… Jednak zakres zainteresowań algebry jest dużo szerszy. Od początku mojej pracy naukowej na Uniwersytecie Przyrodniczo- Humanistycznym w Siedlcach (czyli od 2007 roku) zajmuję się strukturami algebraicznymi zwanymi pseudo-BL-algebrami. Mówiąc najprościej – algebrami typu (2,2,2,2,2,0,0) z własnością pseudo-podzielności, pseudo-preliniowości, której nośnik z dwoma działaniami jest kratą ograniczoną, a z kolejnym monoidem. Prawda, że to banał? 😉 Mówiąc najogólniej „wymyślam” i dowodzę twierdzenia dotyczące własności zbioru, na którym określone są pewne działania (wcale nie dodawanie, odejmowanie, mnożenie, czy dzielenie!) – licząc, że w przyszłości będą one niczym twierdzenie Pitagorasa i Talesa, prawdziwą zmorą uczniów i studentów.  A metod dowodzenia jest wiele (przypominam, że na egzaminie gimnazjalnym pojawiają się dowody, więc warto znać ich podział): dowód przez ogląd („wystarczy popatrzeć”), dowód przez połechtania ambicji słuchaczy („to dla was jest proste”), dowód przez zastraszenie („albo uwierzycie na słowo, albo będziemy trzy godziny dowodzić”), dowód przez kalendarz („to było w zeszłym roku”) i wiele innych. Na zajęciach ze studentami, a także w mojej pracy w gimnazjum wykorzystuję je bardzo często ;-), ale niestety w pracy naukowej każdy dowód musi być ciągiem zdań logicznie konsekwentnych i żadne uproszczenia nie wchodzą w grę. Za swoje najistotniejsze publikacje uważam „Semisimple and semilocal pseudo-BL-algebras”, „On complete pseudo-BL-algebras” i „Bipartite pseudo-BL-algebras”. I jak już nazbierała się pokaźna liczba artykułów naukowych z niezwykle błyskotliwymi twierdzeniami i dowodami, to powstała z tego rozprawa doktorska „Wybrane klasy pseudo-BL-algebr”, którą w 2012 roku obroniłam na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej dzięki ogromnemu wsparciu merytorycznemu  mojego promotora prof. dr hab.  Andrzeja Walendziaka oraz wsparciu duchowemu pana dyrektora Grzegorza Wyszogrodzkiego. Moja praca ma charakter czysto teoretyczny, dlatego nie chciałabym wdawać się w jej szczegóły, jednak algebra, jako jedna z najistotniejszych dziedzin matematyki nie raz już przyszła na ratunek mniej abstrakcyjnym dziedzinom nauk, m.in. informatyce, tak więc liczę, że również moja praca znajdzie w przyszłości  zastosowanie praktyczne.