Ciekawostki

PORADNIK DLA RODZICÓW-DOMOWE ZASADY EKRANOWE

Media ekranowe używane świadomie i z umiarem mogą stanowić atrakcyjny element życia dzieci i młodzieży oraz  życia rodzinnego. Jednak nadmiar ekranów może mieć negatywny wpływ na rozwój i zdrowie dzieci. W ostatnich latach na jedno z najpoważniejszych zagrożeń związanych z nowymi technologiami wyrasta właśnie nadużywanie urządzeń ekranowych. Coraz częściej diagnozowane są przypadki regularnego uzależnienia od sieci u coraz młodszych dzieci. Nadużywanie ekranów jest szkodliwe dla wzroku, może obniżać jakość snu, negatywnie wpływa na rozwój mózgu i rozwój mięśni dłoni. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę przygotowała akcję społeczną „Domowe Zasady Ekranowe”. Specjaliści odpowiedzieli na pytanie, jak regulować korzystanie z ekranów w rodzinie, tak by były one pozytywnym dodatkiem do życia rodzinnego, a nie jego centralnym punktem. Zachęcam do lektury:

https://rodzice.fdds.pl/wiedza/kampania-domowe-zasady-ekranowe/

JAK RADZIĆ SOBIE ZE STRESEM-KRÓTKI PORADNIK PSYCHOLOGA SZKOLNEGO

Opanowanie stresu, który wywoływany jest przez wiele czynników, może okazać się problemem dla dorosłych, ale również dla dzieci. Nadmierne napięcia odpowiadają za pojawienie się lęków i niepokojów. Bywa, iż brak akceptacji ze strony rówieśników, brak wsparcia i motywowania przez rodziców spowoduje odczuwanie panicznego strachu przez szkołą. Czynnikami, które mogą potęgować codzienne napięcia u dziecka to: publiczne wypowiadanie się na forum klasy, nagłe wywołanie do odpowiedzi, sprawdzian, czy wywiadówka. Kolejnym czynnikiem stresogennym mogą być sami nauczyciele, a co gorsze rodzice (świadomie, bądź nie).Jak sobie z nim poradzić? szczegóły w załączniku poniżej:

jak radzić sobie ze stresem

NIE ZARAŻAJ INNYCH LĘKIEM-poradnik dla młodzieży i dorosłych

Oglądamy telewizję, przeglądamy Internet, słuchamy radia. I ciągle jeden temat na tapecie: koronawirus. Z jednej strony staramy się działać racjonalnie i tak też podchodzić do sprawy. Z drugiej zaś u większości z nas może pojawić się w mniejszym lub większym stopniu lęk. Aby lęku się pozbyć przydadzą nam się przedmioty codziennego użytku: sitko, stara sprężyna, miska i duża drewniana łyżka. Jak je wykorzystać? Oto kilka propozycji na poprawę emocjonalnego samopoczucia.

Przesiewaj docierające do ciebie słowa i obrazy.  Oglądaj tylko jeden-dwa  programy informacyjne dziennie. Przede wszystkim dawkuj sobie informacje na temat wirusa i zwracaj uwagę, aby czerpać je z rzetelnych źródeł.

Nie nakręcaj się, znajdź myśl zastępczą. Za każdym razem, gdy w twojej głowie pojawi się destrukcyjny obraz, próbuj zająć umysł innym zadaniem, to powinno wyciszyć emocje i napięcie. Liczmy np. od 100 do 0 wymieniając tylko liczby parzyste. Możesz też zacząć wymieniać ludzi z dawnej klasy według alfabetu. Myśl zastępcza przepędzi myśl toksyczną, której nie chcesz.

Karm się dobrymi wspomnieniami. Przypominaj sobie cudowne chwile z życia, odkop stare zdjęcia, przywołaj dobre wspomnienia. Są ich przecież setki. Spokój będzie od razu widać na twojej twarzy, a ten udzieli się bliskim z Twojego otoczenia.

Przyznaj się do emocji. Po prostu powiedz: „Jestem zmęczony, zły, smutny, boli mnie głowa”- kiedy tak się czujesz. Nie udawaj przed światem, że jest dobrze, kiedy tak nie jest. Szukaj w bliskich wsparcia, mów otwarcie o tym co czujesz.

Przytulaj więcej. Przytulanie to stara jak świat metoda natychmiastowej terapii. Warto ją praktykować z młodszymi i starczymi dziećmi, a także z dorosłymi. Szczególnie dobrze działa, gdy nie zagłusza się go zbędnymi słowami.

Rozmawiaj częściej. Rozmowa z bliską osobą rozbraja wszelkie lęki obu stron. Nic tak nie pomaga na lęki jak pomoc w pokonywaniu ich u innych ludzi, zwłaszcza tych, których kochamy. Dla bliskich nam osób, jak dla nikogo innego, umiemy być dzielni i silni, więc korzystajmy z tego.

Sposobów jest więc dużo, każdy z nas powinien wybrać ten, który odpowiada mu najbardziej.

BIBLIOPOMOC

Przed nami kilka wiosennych dni bez nauki szkolnej. Warto spędzić ten czas umacniając więzi z domownikami. Warto też poczytać wspólnie lub w samotności. Z pomocą w wyborze najciekawszych pozycji czytelniczych przychodzi BIBLIOPOMOC. To prezentacja  wybranych wartościowych książek dla dzieci i młodzieży według alfabetycznie uporządkowanych tematów. I tak np. pod literą „P” znajdziemy książki poruszające tematykę podróży, pokonywania trudności, przygody czy przyjaźni. Wszystkie są krótko opisane, zawierają też wiek docelowego czytelnika. Zapraszam na stronę:

http://bibliopomoc.hekko24.pl/

NIEZWYKŁY KALENDARZ

Kiedy cały świat jest w kryzysie Ty zachowaj spokój. Bądź mądry i bądź miły. Jak to zrobić? Z podpowiedzią przychodzi Fundacja Action for Happiness,  która pomaga ludziom podejmować działania na rzecz szczęśliwego i życzliwego świata. Co miesiąc wydaje niezwykły, kolorowy kalendarz zawierający wskazówki dla własnego rozwoju. Luty był poświęcony szczęściu, marzec uważności. Numer kwietniowy tego  kalendarza zachęca do działań, które  pomagają nam dbać o siebie i innych, gdy razem stawiamy czoła globalnemu kryzysowi.Pobierz plik do wydrukowania:

https://www.actionforhappiness.org/media/869028/april_2020_polish.pdf

MASZ TĘ MOC

Kilka dni temu ukazała sie darmowa publikacja wydane przez Wydawnictwo Olesiejuk “Masz tę moc”. Twórcy książki tłumaczą, czym są wirusy i jak można się nimi zarazić. Pokazują też, jak ważna jest dbałość o higienę, częste mycie rąk, ograniczenie bezpośrednich kontaktów z osobami starszymi – nawet dziadkami. Zalecenia WHO oraz Ministerstwa Zdrowia zaprezentowane zostały w formie atrakcyjnej dla dzieci. Wizerunek koronawirusa nie wywołuje strachu, twórcy pomagają też oswoić się z coraz częstszym na ulicach widokiem lekarzy czy pracownikach SANEPiDu w w kombinezonach ochronnych. Po lekturze znika niepokój, utrwalone zostają zaś zasady związane z dbałością o zachowanie higieny. Książeczka w wersji pdf do pobrania:

https://www.wydawnictwoolesiejuk.pl/fileadmin/user_upload/pdf/Koronawirus.pdf

KULTURA W CZASACH KWARANTANNY

Z uwagi na zagrożenie koronawirusem placówki kulturalne w całym kraju zostały zamknięte. Nie oznacza to jednak, że od kultury wyższej i teatru jesteśmy odcięci. Podpowiadamy, gdzie legalnie oglądać rejestracje spektakli teatralnych, oper czy spektakli baletowych, nie wychodząc z domu. Prawdziwym skarbem dla miłośników szeroko rozumianej kultury są zasoby Ninateki. Pod adresem https://ninateka.pl/  znajduje się ponad 6 tys. filmów, spektakli, koncertów, słuchowisk i programów publicystycznych – wszystkich dostępnych legalnie i bezpłatnie dla widzów w każdym wieku. Dzięki projektowi https://iteatr.tvp.pl/ można obejrzeć spektakle dla dzieci i młodzieży, realizowanych przez teatry szkolne z całego kraju. A może właśnie przyszedł czas na zaprzyjaźnienie się z operą? Na platformie http://vod.teatrwielki.pl/  znaleźć można realizacje teatralne produkcji Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Pod adresem https://kulturadostepna.pl/on-line/wirtualne-muzea zwiedzać online można muzea z całej Polski, dostępne są też wirtualne spacery po ciekawych miastach.  Zbiorów najwspanialszych muzeów świata szukać można w ramach programu https://artsandculture.google.com./, w którym bierze udział ponad 500 instytucji i który pozwolił na digitalizację wielu zbiorów z ich kolekcji. Zatem ruszajmy w świat sztuki.

ĆWICZENIA ROZWIJAJĄCE KREATYWNOŚĆ DLA UCZNIÓW KLAS STARSZYCH

1.„WYSZUKIWARKA”

Pierwsze kryterium

Wypisz jak najwięcej nazw naturalnych rzeczy (występujących w przyrodzie), które można wykorzystać do kolorowania (np. buraki, węgiel).

 Drugie kryterium

Z przygotowanej listy wypisz teraz słowa, które oprócz pierwszego kryterium spełniają również kolejny warunek: są roślinami. Jeśli przychodzą Ci do głowy nowe nazwy, których nie zawarłeś w pierwszej liście, możesz je dopisać, (jeśli spełniają oba kryteria).

 Trzecie kryterium

Sporządź listę rzeczy, które spełniają oba powyższe warunki i nadają się jednocześnie do jedzenia.

 Czwarte kryterium

Zredukuj listę do nazw obiektów spełniających dodatkowo kryterium czwarte: można uzyskać dzięki nim kolor zielony lub czerwony.

2.Myślenie pytajne: „CO MNIE DZIWI?”

Napisz zdanie „Dziwi mnie, że…” i dokończ go na 10 rożnych sposobów.

3.CO JEST INTERESUJĄCEGO W…”

Zastanów się i wypisz, co jest interesującego w zwyczajnych rzeczach np. marchewce, suchych liściach, ślimaku, kurzu.

4.Myślenie kombinacyjne: „OPOWIADANIE NA LITERĘ…”

Napisz krótkie opowiadanie, gdzie wszystkie słowa będą zaczynały się na tą samą literę.

5.Skojarzenia „NAJKRÓTSZY ŁAŃCUCH”

Zadaniem uczestników jest zaproponowanie jak najkrótszego łańcucha skojarzeń za pomocą, którego możemy połączyć dwa dowolne słowa.

Na przykład jak połączyć Adama Mickiewicza ze spinaczem biurowym?

Mickiewicz –literatura –papier –spinacz biurowy

– anakonda i atrament

-lokomotywa i szminka

-szkoła i prokurator

6.TRANSFORMOWANIE „CO BY BYŁO GDYBY?”

– zabroniono reklam w telewizji?

-w każdą sobotę padał deszcz?

-nasze rzęsy rosły tak szybko jak włosy?

 

MY I NASZE EMOCJE – propozycje zabaw i ćwiczeń DLA UCZNIÓW KLAS MLODSZYCH

  1. Zabawa „Dokończ zdanie”.

– Jestem zły gdy …

– Cieszę się gdy …

– Jestem smutny gdy …

– Jestem zdziwiony gdy …

  1. Zabawa „Odzwierciedlenie uczuć poprzez figury geometryczne”.

Przypisujemy figurom konkretne emocje np. Żółte koło – radość, czerwony trójkąt – złość, niebieski prostokąt – smutek, zielony kwadrat – strach

Pokaż jak się czujesz, gdy:

  • Rodzice cię chwalą,
  • ktoś sprawi ci przykrość
  • jesteś głodny
  • dostaniesz prezent
  • ktoś przyłapie cię na kłamstwie
  • boli cię ząb
  • boisz się dużego psa
  • teraz, itp.….
  1. Zabawa „Start rakiety” – wysyłamy złość oraz wszystkie tzw. Negatywne emocje, z którymi jest nam źle, w kosmos.

Dzieci:

  • Bębnią palcami po podłodze, najpierw cicho powoli, a potem coraz szybciej i coraz głośniej;
  • Klaszczą w dłonie natężającą się głośnością i we wzrastającym tempie;
  • Tupią nogami, także tutaj zaczynają cicho i powoli, a potem coraz szybciej i głośniej;
  • Hałas i szybkość wykonywanych ruchów stopniowo wzrastają, dzieci wstają gwałtownie ze swoich miejsc, wyrzucają z głośnym wrzaskiem ręce do góry – RAKIETA WYSTARTOWAŁA!
  • Powoli dzieci siadają na swoich miejscach. Ich ruchy uspokajają się, słychać tylko delikatny szum aż wszystko cichnie – rakieta znika za chmurami.
  • I jesteśmy radośni.
  1. Nazywamy swoje uczucia – dzieci oglądają ilustracje przedstawiające uczucia np. radość, smutek, strach, gniew, zdziwienie. Następnie opisują co czują postacie na rysunkach. Co takiego się wydarzyło, że dana osoba na obrazku właśnie to odczuwa. Można odwołać się do doświadczeń dziecka np. kiedy ty jesteś szczęśliwy itp.
  2. Wyrażanie uczuć mimiką – Dziecko i rodzice oglądają ilustracje z twarzami wyrażającymi różne emocje. Należy wspólnie z dzieckiem nazwać te uczucia, a kiedy już zaznajomi się ze wszystkimi emocjami, wówczas dziecko otrzymuje jedną ilustrację z obrazem twarzy przedstawiającej jakieś uczucie, musi je pokazać, tak by rodzic mógł odgadnąć, co to za emocja. I tak na zmianę, raz rodzic, raz dziecko, można również grać na punkty czy w parach.

6.Lustro – Dziecko stoi naprzeciwko rodzica, który jest lustrem. Dziecko pokazuje różne miny wyrażające emocje, rodzic próbuje je dokładnie powtórzyć. Potem następuje zamiana ról.

  1. Czary-mary – Dziecko rysuje na kartce sytuację, osobę, której się boi, np. ducha. Dorosły jest czarodziejem, który zmienia rysunek w taki sposób, żeby zmniejszyć strach dziecka, np. rysuje klatkę dla ducha.
  2. Rodzinny album – Podczas wspólnego oglądania fotografii rodzice wraz z dzieckiem skupiają się na emocjach osób na zdjęciach. Rodzice przypominają sobie chwile z dzieciństwa i opowiadają o swoich przeżyciach.

9.Worek z prezentami – Dorosły udaje, że niesie ciężki worek. Wyjaśnia, że są w nim skarby. Następnie razem z dzieckiem udają, że szukają w worku swojego skarbu, wyjaśniają, co znaleźli i do czego ten skarb (przedmiot) będzie potrzebny.

  1. Bohater – Każde dziecko potrzebuje pozytywnych wzorów do naśladowania. Dobrym pomysłem jest zebranie zdjęć przedstawiających ludzi, którzy odnieśli sukces w różnych dziedzinach i opowiadanie o tym dziecku, np. o wirtuozach, postaciach historycznych, bohaterach itp. Im więcej pozytywnych postaci dziecko pozna, tym bardziej będzie próbowało naśladować zachowanie osób stawianych mu za wzór.

11.Księga rekordów – Możemy założyć wspólnie z dzieckiem jego własną księgę rekordów i zapisywać tam wszystkie sukcesy, które udało się dziecku osiągnąć, np. jak szybko udało się mu posprzątać zabawki, ubrać się, czy pokonać jakąś przeszkodę czy zadanie, które sprawiało mu trudność, np. zapinanie suwaka, wiązanie butów itp. Ważne, by dziecko podejmowało wyzwania dla własnej satysfakcji, a nie w dla satysfakcji i nagrody od rodziców, gdyż tylko wówczas rozwija wewnętrzną motywację do działania.

  1. Czas uczuć – Z tektury lub z drewna wykonujemy razem z dziećmi zegar, który wskazuje – zamiast godzin – uczucia. Przymocowujemy na środku ruchomą wskazówkę. Na tarczy zamiast cyferek pojawiają się rysunki, przedstawiające twarze wyrażające określone emocje. Zaczynamy od czterech podstawowych emocji: złość, strach, smutek i radość – dzielimy tarczę na cztery równe części. Zegar wieszamy w miejscu widocznym i dostępnym dla każdego.

Wyjaśniamy: Ten zegar zamiast godzin pokazuje uczucia. Możecie pokazać, jak się czujecie w danej chwili, przesuwając wskazówkę zegara. Wtedy mamusia i tatuś (brat i siostra) będą wiedzieli więcej o waszym nastroju i być może będą potrafili wam pomóc.

Kiedy dziecko używając zegara, pokaże swoje uczucia, postarajcie się to zauważyć, mówiąc głośno np.: Widzę, że jesteś teraz smutny? Chcesz się przytulić? To może wystarczyć, by poprawić humor dziecku, a jeśli nie, to w ramionach czułego rodzica będzie mu łatwiej powiedzieć, jaka jest przyczyna takiego stanu.

 

JAK ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM O KORONAWIRUSIE?

Codziennie jesteśmy zarzucani informacjami o koronawirusie. Nasze dzieci także. Mogą czuć się zaniepokojone lub wręcz wystraszone sytuacją. W ich głowach pojawiają się pytania, na które same nie znajdą właściwej odpowiedzi,  np. dlaczego szkoła jest zamknięta? czy ja zachoruję? czy babcia przeze mnie umrze? Pamiętacie Państwo jak „w cudowny sposób” mama poświęconą nam uwagą, dotykiem lub pocałunkiem leczyła nasze obite głowy i podrapane kolana? Tu nic się nie zmieniło. Rodzice nadal są najlepszym lekarstwem na wszystkie strachy codzienności. Najlepszą receptą jest szczera rozmowa z malcem na temat tego, co się dzieje wokół nas i rodzicielska bliskość.

Nie udawajmy, że nic się nie dzieje, dzieci są bacznymi obserwatorami i widzą, co dzieje się wokół nas.

Pozwólmy dzieciom zadawać wszelkie nurtujące je pytania i odpowiadajmy na nie w sposób dostosowany do dziecka. Rozmawiajmy z dziećmi rzeczowo, w oparciu o fakty.

Nie zaprzeczajmy dziecięcym emocjom, pozwólmy je wyrazić rozmową, rysunkiem,  wymyślonym opowiadaniem, odegraniem scenki.

Wprowadźmy nowy rozkład dnia – stałe punkty dnia dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa.

Zapewniajmy o naszej pewności i sensowości w podejmowaniu działań-w oczach dziecka będziemy postrzegani osoby, które wiedza co robić w każdej sytuacji.

Niech czas wolny będzie pełen atrakcji-dla dzieci najatrakcyjniejszy jest wspólny czas spędzony z Rodzicem.

Warto podkreślać rolę samego dziecka w zachowaniu bezpieczeństwa. Dzięki temu może ono poczuć, że samo przyczynia się do poprawy sytuacji, staje się spokojniejsze.
Zachęcam do obejrzenia z najmłodszymi krótkiego ilustrowanego opowiadania o koronawirusie dostępnego pod adresem http://mamyprojekt.pl/koronawirus/

Psycholog Maria Rotkiel podpowiada jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie:

https://parenting.pl/koronawirus-zamkniete-szkoly-i-przedszkola-jak-rozmawiac-o-tym-z-dziecmi

 

CYBERPRZEMOC

Wraz z rozwojem mediów elektronicznych oraz wzrostem ich popularności obserwujemy wśród dzieci i młodzieży wzrastającą skalę cyberprzemocy, czyli przemocy z użyciem Internetu oraz telefonów komórkowych. Do działań określanych mianem cyberprzemocy wykorzystywane są m.in: poczta elektroniczna, czaty, komunikatory, strony internetowe, blogi, serwisy społecznościowe, grupy dyskusyjne, telefony komórkowe, serwisy SMS i MMS.

Do działań określanych jako cyberprzemoc zalicza się m.in:  

  • wyzywanie, ośmieszanie, straszenie, nękanie kogoś w Internecie lub przy użyciu telefonu,
  • robienie komuś zdjęć lub rejestrowanie filmów bez jego zgody,
  • publikowanie w Internecie lub rozsyłanie telefonem zdjęć, filmów lub tekstów, które kogoś obrażają lub ośmieszają,
  • podszywanie się pod kogoś w Sieci w portalach społecznościowych, na blogach, wiadomościach e-mail lub komunikatorach
  • włamanie się na czyjeś konto (np. pocztowe, w portalu społecznościowym, konto komunikatora)
  • tworzenie obrażających kogoś stron internetowych lub blogów
  • pisanie obraźliwych komentarzy na forach, blogach, portalach społecznościowych.

Cyberprzemoc, w odróżnieniu od „tradycyjnej” przemocy charakteryzuje wysoki poziom anonimowości sprawcy. Charakterystyczna dla cyberprzemocy jest szybkość rozpowszechniania materiałów kierowanych przeciwko ofierze oraz ich powszechna dostępność w Sieci. Kompromitujące zdjęcia, filmy czy informacje potrafią zrobić w Internecie bardzo szybką „karierę” a ich usunięcie jest często praktycznie nie możliwe.

A oto podstawowe zasady bezpieczeństwa, których przestrzeganie wraz z włączeniem myślenia zagwarantują Wam brak przykrych niespodzianek.

1.  Zanim dołączysz Kontakty z ludźmi na portalach społecznościowych, podobnie jak kontakty z ludźmi w świecie rzeczywistym, rządzą się pewnymi zasadami. Zastanów się w jaki sposób działa portal zanim utworzysz na nim swój profil. Przede wszystkim zainteresuj się jaki poziom prywatności gwarantuje Ci dany portal. Informacji tego typu szukaj w regulaminie, który powinien jasno określać zasady twojego uczestnictwa w serwisie.

2.  Prywatność. Kontroluj dostęp do Twoich danych i innych informacji, które umieszczasz w swoim profilu. Bezpieczny portal społecznościowy powinien pozwolić Ci nadać sobie taki status prywatności,  który zagwarantuje, że informację o Tobie będą dostępne tylko dla znajomych, których świadomie dodałeś/aś do swojej listy. Pamiętaj też, że Twoje hasło to Twój sekret.

3.  Informacje o mnie Zamieszczając informacje o sobie pamiętaj, że potencjalnie każdy może je zobaczyć. Dbaj o to, żeby nie ujawniać swoich danych osobowych. Stwórz bezpieczny Nick, który nie zdradzi Twojej prawdziwej tożsamości.

4. Zdjęcia.  Zastanów się dobrze zanim zamieścisz w Sieci swoje zdjęcia, które mogą być użyte, przez innych użytkowników Sieci, w sposób jakiego byś sobie nie życzył/a lub skopiowane do miejsca, w którym byś ich nie zamieścił/a. Jeżeli już na pewno chcesz zamieścić swoje zdjęcia w Internecie ustaw taki status prywatności, który zagwarantuje Ci bezpieczeństwo.

5. Kontakty z innym. Bądź czujny/a w kontaktach z osobami znanymi wyłącznie z Sieci. Flirt z nieznajomym/ą może być dobrą zabawą, ale może też mieć niebezpieczne konsekwencje. W Sieci ludzie często udają kogoś kim nie są ukrywając w ten sposób swoje prawdziwe intencje. Bądź bardzo ostrożny/a, jeżeli nowy internetowy „przyjaciel” chce się z Tobą spotkać w realu. Jeżeli zdecydujesz się na spotkanie, spotkaj się w miejscu publicznym (centrum handlowym czy w ruchliwej kawiarni) a na spotkanie pójdź z kimś, komu ufasz. Powiedz o planowanym spotkaniu odpowiedzialnej osobie dorosłej.

6. Odpowiedzialność za informacje Jeżeli piszesz coś w Internecie będąc pod wpływem silnych emocji, przeczytaj to dwa razy.
Daj sobie czas żeby się uspokoić i sprawdź czy to, co planujesz wysłać jest tego warte.
Pamiętaj także, że czasem szkoła, rodzice lub pracodawcy mają możliwość monitorowania Twojej korespondencji i Twoich działań w Sieci. Dlatego, w Sieci, nie pisz nigdy czegoś, czego nie napisałbyś/abyś na kartce pocztowej, którą nie tylko bezpośredni adresat może przeczytać.
Pamiętaj też, że ludzie przesyłają dalej, upubliczniając wiadomości. Sam/a także zawsze patrz, co przesyłasz dalej. Nie ujawniaj danych innych osób – nie przesyłaj dalej cudzych maili i nie podawaj w Sieci danych innej osoby bez jej zgody.

7. Szanuj innych Bądź miły/a dla innych w Sieci. Zastanów się czy adresat życzyłby sobie zobaczyć taki wpis i czy Ty powiedziałbyś/abyś lub pokazał/a to samo podczas spotkania twarzą w twarz?
Poczucie humoru, poglądy i zasady innych ludzi bywają różne także w Sieci. Respektuj innych w Internecie, a jeżeli kogoś urazisz znajdź metodę, żeby sprawę wyjaśnić i go przeprosić.
Jeżeli ktoś Ciebie obraża myśląc, że zrobiłeś/aś coś niemiłego celowo – zamiast dać się ponieść emocjom, spróbuj wyjaśnić, że to nie było celowe, że to wynik nieporozumienia.

8. Działaj mądrze Ktoś Cię prowokuje? Nie daj mu satysfakcji. Zazwyczaj jest to metoda na zwrócenie na siebie uwagi, jeżeli takiego kogoś zignorujesz prawdopodobnie da Ci spokój.

9. Pamiętaj o Realu Internet jest fajny, ale nie zapominaj o realnym świecie. Kontroluj to, ile czasu spędzasz w Sieci.
Dbaj o kontakty z ludźmi w świecie rzeczywistym. Nawet mając pięciuset znajomych na portalu społecznościowym możesz czuć się samotnym/ą. Nic nie zastąpi prawdziwych znajomości.

10.Pomoc Masz prawo do godności w Internecie. Jeżeli jesteś atakowany/a, ktoś Cię straszy lub grozi Ci działaj w swojej obronie. Zgłoś fakt cyberprzemocy odpowiednim instytucjom (szkoła, policja, helpline.org.pl – 0-800-100-100) i osobom, które mogą Ci udzielić pomocy: rodzice, psycholog szkolny, nauczyciel.

Razem szybko i skutecznie rozwiążecie problem.

Opracowano na podstawie www.helpline.org.pl